Τα χέρια σου λευκά πουλιά

***

Τα χέρια σου λευκά πουλιά

***

Χαρούλα Φράγκου

15 ώρες · 

YOUTUBE.COM

Τα χέρια σου λευκά πουλιά

Μουσική : Αλέξανδρος Καρκάλας- Στίχοι : Χαρούλα Ηλία Φράγκου- Ενορχήστρωση : Απόστολος Τσιάρκας- Ερμηνεία : Μανώλης Χατζημανώλης Studio A-440…

55

2 σχόλια

Μου αρέσει!

ΣχόλιοΚοινοποιήστε

Σχόλια

• 

  Μπάμπης Ζήκος Αίσθημα, Αγάπη , Έρωτας, Διακριτικότητα,και Τρυφερότητα στους στίχους, Εκφραστικότητα στην ερμηνεία του κ. Χατζημανώλη φυσική απαλότητα στη μουσική του Αλέξανδρου , και υπέροχη ενορχήστρωση του κ. Τσιάρκα . Μια ευτυχής συνάντηση και συνεργασία των καλλιτέρων παραγόντων, για το συναρπαστικό αυτό αποτέλεσμα .Το μόνο που εκφράζει αυτή τη μαγεία, είναι ένα ...ΜΕΓΆΛΟ ΕΎΓΕ...!!!!!!!

  1

  • Μου αρέσει!
  •  · Απάντηση
  •  · 4 ώρες
• 

  Χαρούλα Φράγκου Ευχαριστώ Μπάμπη μου την υπέροχη παρουσίαση του τραγουδιού. Ο λυρισμός που συνόδευσε τα λόγια σου μαρτυρούν γνώση ποιοτικής μουσικής και όλων των άλλων παραγόντων. Η ευαισθησία σου προσφέρει το έναυσμα για καινούργιες επιτυχίες από όλο αυτό το δυνατό σχήμα!!! Μελωδικές καληνύχτες αγαπητέ φίλε!!!

  • Μου αρέσει!
  •  · Απάντηση
  •  · 1 ώρα

***
Sx. Προσθέστε κι ένα δικό μου, πολύ με γαληνεύει! ΕΥΓΕ!

Χαράς στιγμές, Χαρούλας!

***

Η Χαρούλα Φράγκου κοινοποίησε μια παλιότερη δημοσίευση.

29 Μαρτίου στις 1:23 μ.μ. · 

Γερός κι' ευλογημένος να είσαι γιε μου!!!

***

***

***

**

*
Γεροί κι ευλογημένοι να είστε ΟΛΟΙ ΣΑΣ, Χαρούλα μου! (Μέσα και τα εγγονάκια,
κι εύχομαι ΟΛΟΨΥΧΑ, να χαρείς και δισέγγονα!)

Πορτραίτο: Χαρούλα Φράγκου (Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017)

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Πορτραίτο: Χαρούλα Φράγκου

Πορτραίτο: Χαρούλα Φράγκου 

...Πέρασε πολύς καιρός, από τότε...

Πριν κάτι μήνες, ζήτησα αυθόρμητα,
γραπτώς, μία συνέντευξη από
την Χαρούλα Φράγκου, κι εκείνη το
ίδιο αυθόρμητα, δέχθηκε!

Μόνο, που μπλέξαμε με υποχρεώσεις
και οι δυο μας και πέρασε ο καιρός.
Η Χαρούλα είχε χαρούμενες στιγμές,
νέο εγγονάκι, βιβλιοπαρουσίαση του
 βιβλίου, εγώ
τα δικά μου, ποικίλα.

Σημασία έχει πως σήμερα βράδυ,
παρελήφθη, κι είμαι πολύ χαρούμενη
και συγκινημένη γι' αυτό!

Για την ΤΙΜΗ και το χασομέρι της,
να ασχοληθεί μαζί μου!

Μα, αν δεν ήταν έτσι, δεν θα ήταν
η Χαρούλα η ευαίσθητη, που ξέρω
και όλοι ξέρουμε!

Το "Ευχαριστώ" μου είναι λίγο,
η "Συγγνώμη" δεν χωρά, τώρα πια,
την κούρασα, δεν αλλάζει!

Νά 'ναι ΚΑΛΑ, ΓΕΡΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ
και πάντα δημιουργική, να ζήσει χίλια χρόνια, σαν τα ψηλά βουνά, να μας δίνει, να μας δίνει, απλόχερα,
έτσι, όπως μόνο, εκείνη, ξέρει!

Με άνευ ορίων, αγάπη! Για όλους, έχει!

Πάμε! καθυστερώ, με πρώτη την τελευταία ερώτηση:

Η εκδήλωση του νέου σου βιβλίου έγινε. Αισθάνθηκες την αγάπη του κόσμου; 
Μένει κάτι απ' αυτήν;

1 Φυσικά και τους ευχαριστώ όλους  από τα βάθη της καρδιάς. 

Τα κορίτσια με τις άσπρες κορδέλες - Χαρούλα Φράγκου

Τα κορίτσια με τις άσπρες κορδέλες  

Χαρούλα Φράγκου

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Περιγραφή

Η ανάγκη να βρεθείς κάποτε στους χρόνους και τους τόπους της παιδικής και εφηβικής ηλικίας φαντάζει σχεδόν επιτακτική. Ηδύαλγο άγγιγμα οι μνήμες σκαρώνουν στον νου ιδανικές μεταμφιέσεις του τότε σε σύγκριση με το τώρα, έστω και αν το τοπίο καταγραφόταν άνυδρο και ξερό... Δεκαετία του ’50. Η ζωή κυλά πένθιμη. Η ανθρωπότητα έχει μόλις βγει από έναν καταστροφικό δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και η Ελλάδα από μια δύσκολη Κατοχή κι έναν επίπονο Εμφύλιο. Οι Έλληνες, όμως, τόσο μπροστά στην οικονομική όσο και μπροστά στην πολιτική κρίση επιδεικνύουν αξιοζήλευτη παλικαριά. Η φτώχεια, ωστόσο, και η ορφάνια ταλαιπωρεί ακόμη πολλές οικογένειες που έχουν χάσει τους ανθρώπους τους και αγωνίζονται απεγνωσμένα να ορθοποδήσουν. Φωλιές φιλοξενίας για ένα σμήνος άφτερων και αδύναμων νεοσσών τα φιλανθρωπικά ιδρύματα και η καλοσύνη των ξένων. Οι ψηφίδες της μυθιστορηματικής αυτής ψυχογραφίας αθροίζονται στον Βόλο και στο φιλανθρωπικό Ίδρυμα του «Ασύλου». Η ζωή των πολύπαθων παιδιών, η ιστορία του Ιδρύματος παράλληλα με την ιστορία της πόλης, τη γεωγραφική και κοινωνική της δομή, τα ήθη και τα έθιμα της εποχής, αλλά και τις φυσικές καταστροφές (σεισμοί, πλημμύρες) που της κόστισαν το ρομαντικό νεοκλασικό της προφίλ, συνθέτουν το μωσαϊκό της αφήγησης. Ένα βιβλίο γραμμένο καλειδοσκοπικά: ο παιδικός πρωτοπρόσωπος λόγος της Μυρσίνης συναντά σταδιακά την ώριμη εκδοχή του ενήλικου εαυτού της και, έτσι, η κεντρική ηρωίδα μεταμορφώνεται σελίδα σελίδα στη συγγραφέα του βιβλίου.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Παρουσίαση της Ποιητικής Συλλογής Χαρούλας Φράγκου

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης η ΧΕΝ Βόλου με την υποστήριξη της Διεύθυνσης Αρχείων, Μουσείων και Βιβλιοθηκών του ΔΟΕΑΠ - ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου παρουσιάζει το βιβλίο "Κατά Δύναμιν" της Βολιώτισσας Ποιήτριας και Συγγραφέως Χαρούλας Ηλία - Φράγκου.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Μαρτίου και ώρα 19:30 στο Αχίλλειον (πεζόδρομος Κουμουνδούρου και Ιάσωνος - Βόλος)
Με το λόγο τους θα μας κρατήσουν συντροφιά ο κ. Βασίλης Αναγνωστόπουλος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο κ. Κώστας Λιάπης, συγγραφέας, λαογράφος, η κ. Πόπη Μπαχαριά - Καραθανάση, φιλόλογος, πρώην Γυμνασιάρχης.
Στον υπερβατικό χώρο της τέχνης θα μας ταξιδέψει η αισθαντική απαγγελία του κ. Βασίλη Μητσάκη και της κ. Αμαλίας Γκιζά.
Την εκδήλωση συντονίζει η φιλόλογος κ. Άννα Πετσιάβα - Παπανικολάου.
Το video-wall επιμελείται η κ. Άννα Τσικρικώνη - Κατσαρού, υπεύθυνη της Ομάδας Νέων Γυναικών της ΧΕΝ.
Μελοποιημένοι στίχοι της ποιήτριας θα κλείσουν τη βραδιά.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

εσύ κι εγώ

Γράφω για σας μέσ' από μένα
είμαι κομμάτι του εαυτού σας
κι 'όταν μιλώ για τον Έρωτα
τα μάτια σας κλαίνε.
Είμαι εγώ μέσ' από σας
Τραγουδώ τους κόσμους
που ονειρεύεστε
στην Τέχνη της Ποίησης
τη συμπαντική.

ΟΡΓΗ

Γύρισα το διακόπτη κι έσβησα
το φεγγάρι
Έκλεισα με πάταγο την πόρτα
και τ' αστέρια σωριάστηκαν μικρές
σπίθες στις πέτρινες πλάκες.
Δέσμια στα γιατί και τα πρέπει
ξέχασα τα χαμόγελα κι έβρεξα
δάκρυα απόγνωσης, το κορίτσι
που το λέγαν Σιωπή.

Αρέσει ιδιαίτερα στην Κατερίνα. Απ' τους Μελίρρυτους λόγους.

Σαν πεταλούδα

Όλη η ψυχή μου διάφανη
στα πόδια σου έχει γείρει,
μια πεταλούδα π' άγγιξε
χέρι μικρού παιδιού.
Τ' άγιο σου χάδι καρτερεί
ανήμπορη να φύγει,
αθέλητα τη λάβωσες
τί να 'φταιξες εσύ;

Σε περιβόλι γεύονταν
ξένοιαστη τους ανθούς της
τα βήματά σου σ' έφεραν
διαβάτη ως εκεί.
και ξέχασε τους κρινανθούς
και τις δροσοσταλίδες
και κίνησε αντάμα σου
την ομορφιά να βρει.

Κι όλη η ψυχή της διάφανη
στα πόδια σου έχει γείρει
μια πεταλούδα π' άγγιξε
χέρι μικρού παιδιού.
τ άγιο σου χάδι καρτερεί, ανήμπορη να φύγει,
διπλώνει τις φτερούγες της,
μη μάθεις πως πονεί.

Το ποίημα που δεν ξέχασε η Αμαλία, δεκατρία χρόνια μετά τους Μελίρρυτους λόγους!

Λέξεις

ΛΕΞΕΙΣ

Χρώματα υπερκόσμιας
έκρηξης
μεταμορφώνουν
το χώρο
Εικόνες απείρου
κάλλους
θεσπέσια
κυοφορία το θαύμα.

Λέξεις...
Λυσίκοσμες, αισθαντικές
εύκολη λεία
στα χέρια του θεού
ποιητή
αιωρούνται στο χρόνο
περιμένοντας
καρτερικά
την αιωνιότητα.

Έξαφνη λάμψη
ονειρεύονται
σε σπαραγμένα φεγγάρια
ζεστές παλάμες
να χωρέσουν
το δάκρυ των
φύλλων,
που ματωμένα
αναρριγούν.

Αγκάλιασμα
Ζωής
και Θανάτου,
αφύλαχτη διάβαση
Ουσίας,
τον αντίλαλο
της μουσικής που
πλανιέται
αφήνει να περάσει.

Λέξεις
ονειροπόλες...
Αρχέγονες ιέρειες του
Ομήρου, του Σοφοκλή,
του Ευριπίδη

Ομορφοστολισμένες του
Παλαμά
Χωρίς φτιασίδια
του Καβάφη
Περίτεχνα ιδωμένες
στον Ελύτη
Το χορό χορεύουν
της γλώσσας...

Σελ. 23 "...κατά δύναμιν" Εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ - Χαρούλα Φράγκου

...κατά δύναμιν

...κατά δύναμιν

Χαρούλα Φράγκου

ΔΩΔΩΝΗ

Στο Δημήτρη

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΥΛΛΟ

Όταν θα πάψω να σε σκέπτομαι

θα γεμίσουν τα όνειρα θλίψη

κι ο ουρανός σύννεφα

από χωρισμούς...

Θα είμαι μόνη

Πιο μόνη κι' απ' τη

μοναξιά του φθινοπώρου

που βλέπει το τελευταίο φύλλο

να φεύγει, γυμνό

απ' τους χυμούς της ζωής.

Όταν θα πάψω να σε σκέπτομαι

θα είμαι το τελευταίο φύλλο

του φθινοπώρου

στην ατελεύτητη πορεία του ανέμου σελ.87

ΜΟΝΑΞΙΑ

Απόβραδο, στο πάρκο μικρύναν τα δέντρα.
Η βροχή στένεψε την κορμοστασιά τους
ρίγες ατσαλάκωτου πλισέ, στο παραθύρι
οι στάλες, δε μ' αφήνουν να δω.
Τα κιτρινιάρικα φώτα, προσπαθούν απεγνωσμένα
να φέξουν, δυο τρεις διαβάτες που ξεχάστηκαν.
Αλήθεια, κάνει κρύο απόψε.
Στη μικρή κάμαρα ανάβει καντήλι
να ζεσταθεί η μοναξιά.
Τα 'κονίσματα παγωμένα,
χωρίς ίχνος γλυκύτητας.
Εκεί στην άκρη η Παναγία
ζητά έλεος
απ' τη σκιά που σκύβει μπροστά της.
Ένα σκυλί γαβγίζει παράξενα
και συντροφεύει τις μικρές δονήσεις
φόβου μου.
Τα ξεθωριασμένα γέρικα μάτια
ξέχασαν να δακρύζουν.
-Γιατί άργησες να ΄ρθεις απόψε;
Σε περίμενα.
Πάντα σε περιμένω.
Χρόνια τώρα, ξεχνώ να κλείσω την πόρτα...
Το ρολόι μετρά τις ώρες βαρετά
κι αυτή η βροχή σε τρελαίνει.
Έτσι και τότε, η βροχή,
βαρκούλα βαποράκι είχες φύγει
στις μικρές υδάτινες χαραμάδες του δρόμου.
Λειψές οι θύμησες.
Τόσα χρόνιαα, που να θυμάμαι!
Τα σκεπάσματα παγώσαν...
Δυο τρία βήματα ως εκεί
κι ύστερα... η βροχή στις πλάκες
...κανείς άλλος.

ΟΝΕΙΡΑ

Μες απ' τα ταξίδια σας ταξιδεύω
Στης κουπαστής τ' απροσδόκητο ακουμπώ
Άλογο ψάρι μυρμήγκι
Να με φέρει πού...

Παραχωρώ στης ελπίδας τη φαντασίωση
της ακινησίας μου το στάσιμο
να με ντύνει
οδοιπόρο μακρινών διαδρομών.

Δυο παπούτσια να περπατούν
σε φορεμένα πόδια
και δυο μάτια να φωτογραφίζουν
αφόρετα όνειρα, ονειρεύομαι
Βουνά να χτυπούν τις πόρτες
των λογισμών μου,
Πεδιάδες να τραγουδούν
σπαρμένες κοχύλια
και δάση με δέντρα
βοστρύχους ξέπλεκους
ν' ανεμίζουν.

Χτένια οι ελπίδες μου
τα σγουρά της γης να ισιώνουν
μη και σκοντάψω
σε πεταμένες αλήθειες
και κάτι φαγωμένες νεροσυρμές

Μες απ' τα ταξίδια σας ταξιδεύω
Στης κουπαστής τ' απροσδόκητο αναλώνομαι
Άλογο ψάρι μυρμήγκι
Να με φέρει πού.....

Σφίγγω τα δόντια στα σχοινιά της αντοχής
μην τύχει και σπάσουν
Μπήγω τα νύχια στα ερέβη της νύχτας
να ματώσω τη ροδαυγή.
Δεν πρέπει να χάσω το δρόμο
σ' αυτό το ταξίδι...
Ούτε την άσπιλη βεβαιότητα της αφετηρίας....

Χαρούλα Ηλία - Φράγκου

Απόσπασμα - Οπισθόφυλλο ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ

Κι απ' την αγάπη του Κόσμου τη μισή αυτή
του κόκκου της άμμου αν μου χάριζες...
Κι όσα μικρά της Γης το πιο μικρό
Απ' την αγάπη που ατελείωτη η λέξη αφήνει.
Μισή αγάπη από τύχη
κι αν τύχει μισό χαμόγελο
ολόκληρο τον ήλιο δε ζητούν
όσοι από μια αχτίδα του γεννιούνται
Τι, είν' η Ψυχή του Κόσμου κάμπος καρπερός.

Χαρούλα Ηλία Φράγκου

ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΡΕΣ

Κυκλάμινο

Κυκλάμινο δειλό, μαβί
κάτω απ' τις πέτρες τις υγρές,
μικρό, χιλιόμορφο, χινοπωριάτικο
λουλούδι.

Όμοιο με σένα η αγάπη μου η τόση.

Διαβάτης ξένος που διαβεί
δε θα σε δει.
Έτσι κρυφά μέσ' την καρδιά
σ' έχω απιθώσει.
μαβί ανθάκι τρυφερό
σκόρπια χρυσά ξερόφυλλα,
αδέξιο χέρι ψάχνοντας
πώς να σε κόψει;

Δεν είναι ψέμα η αγάπη μου η τόση.

Μα έτσι βουβή
έτσι κρυφή
άγριο κυκλάμινο σε πέτρα υγρή
πώς να στεριώσει;

ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ
εκδόσεις ΩΡΕΣ

Έκρηξη

Τη μουσική, κλείστε τη μουσική,
τίποτα δεν είναι τέλειο
σ' αυτό το κομμάτι.
Χάλασαν τόσες νότες να το φτιάξουν
κι αυτό... καρικατούρα ήχων.

Φέρτε τα πουλιά
είναι άδειο το κλουβί της ψυχής.
Γεμίστε το με λα ματζόρε.

Τόσα μελίπνοα αηδόνια
στ' αγριόπλαγα.
Βάλτε το δίσκο τους στο πικ απ.

Λίγη αλήθεια θέλω απόψε.

ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ

εκδόσεις ΩΡΕΣ

Ουτοπία

Έτσι απλά σιωπηλά
όπως η νύχτα μαζεύει τ' άστρα της
και φεύγει
έτσι απλά σιωπηλά σ' αγαπώ.

Μοναδική προσφορά
στην ψευδαίσθηση, στην ουτοπία.

Δεν υπάρχει νίκη
δεν υπάρχει ήττα
ούτε καν αγώνας!
Μένω στην άκρη γεμάτη
από Σένα.

Υπάρχεις εσύ, αυτό αρκεί.

ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ
εκδόσεις ΩΡΕΣ

ΟΡΓΗ

Γύρισα τό διακόπτη κι έσβησα
τό φεγγάρι
'Εκλεισα μέ πάταγο τήν πόρτα
καί τ' αστέρια σωριάστηκαν μικρές
σπίθες στίς πέτρινες πλάκες.
Δέσμια στά γιατί καί τά πρέπει
ξέχασα τά χαμόγελα κι έβρεξα
δάκρυα απόγνωσης τό κορίτσι
πού τό λέγαν Σιωπή.

ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΙ ΛΟΓΟΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΡΕΣ

ΠΟΙΗΣΗ

Σε φόντο λευκό αναπτύσσονται λέξεις
Αγαπούν τις καμπύλες και ως
κύκλοι στο ρέοντα λόγο
σχηματίζουν ποταμούς συναισθημάτων
και γλαυκών εικόνων.
Ως γραμμές οδοιπορούν ορθώς.
Στις δετές απαρχής γωνίες, η σύγκλιση.
(σχημάτων και εννοιών)

Αλάθητα συμβαίνουν τα σχήματα
Και στην αρμονική τους νομοτέλεια
μεγαλώνουν οι έννοιες.

Στην επιθυμία να σε περιγράψω
συνωστίζομαι σε γεωμετρικές
και λυρικές αποδείξεις.